19 listopada 2019, Imieniny: Elżbieta, Seweryn, Paweł
» Szkoła istnieje od 1991 roku. Organ prowadzący: » Stowarzyszenie Sztuka Edukacja Promocja

Obrzęd Dziadów według Adam Mickiewicz – Dziady, Część II.

   

Premiera: Zaścianek Babie Lato w Puszczy Bolimowskiej, 16 września 2006 roku

Adaptacja tekstu: Włodzimierz Taboryski wraz z uczniami

Reżyseria i dekoracje: Włodzimierz Taboryski

Kostiumy: uczniowie

Opracowanie muzyczne: Kaja Kulinicz, Danuta Bastek

OBSADA

Uczniowie klas: 1 x i 1 y.

Wieśniacy: Igor Cichocki, Anna Karpińska, Justyna Kłopotowski, Sandra Kukiełka, Kaja Kulinicz,  Olga Olak, Łukasz Pastewka, Paweł Pejski,  Joanna Piotrowska, Emilia Polanowska, Arnika Połaska, Anna Rąpała, Oliwia Rogalska, Joanna Wroczyńska,  Sandra Sierański, Katarzyna Wójcik, Bartosz Zabielski, Monika Załęcka oraz wszyscy goście wioski Zaścianek Babie Lato.

 

Obrzęd Dziadów według Adam Mickiewicz Dziady, Część II.

 

There are more things in Heaven and Earth,

Than are dreamt of in your philosophy.

Shakespeare

Są dziwy w niebie i na ziemi, o których

ani śniło się waszym filozofom.

Szekspir

Każdy uczeń szkoły średniej wie, że Obrzęd wyznacza system wartości dla całego utworu Mickiewicza. Dziś, gdy tak dużo mówi się o wartościach, poznajmy te wartości, które Wieszcz zawarł w swoim arcydramacie.

Co roku wieśniacy wywołują duchy z Czyśćca. Mówią one mieszkańcom jak nie należy postępować, jeżeli chce się pójść od razu do Nieba lub Piekła – nie cierpiąc czyśćcowych katuszy. Dla uczestników obrzędu jest to swego rodzaju próba, wyzwanie. Bo przecież ci, którzy umarli są z nimi związani. Gdy przyjdą czyśćcowe dusze, to powiedzą prawdę o ich postępkach, powiedzą im, co złego w życiu uczynili.

Każdy z uczestników spektaklu może się czegoś dowiedzieć o sobie albo przynajmniej zastanowić się, pomyśleć.
Rodzice, nauczyciele - że źle wychowują dzieci, jeżeli je rozpieszczają, zaspakajając każdą ich zachciankę.
Jak rozwiązać problem – czy powinno czy nie powinno się wybaczyć panu, który w przeszłości w zbrodniczy sposób rządził wioską? Scena z Dziewczyną to przykład,  że nie można igrać uczuciami innych ludzi, raz obiecując im „słodyczy”, by później im ich odmawiać.
Zdrada, może nie zawsze wyjdzie na jaw, ale na pewno będzie ciągnęła się jak koszmarna mara za zdrajcami.

Dziady Adama Mickiewicza są utworem głęboko symbolicznym, więc te konkretne wydarzenia każdy musi dopasować do swoich doświadczeń, do swoich czynów. Zastanowić się, co duchy mogą mu wypomnieć z przeszłości i czy nie przyszedł czas na zmianę swoich postaw i czynów.

***

Produkcja: 21 Społeczne Liceum Ogólnokształcące im. Jerzego Grotowskiego.

 


Scena 1 - Wstęp

Guślarz – Łukasz Pastewka

Starzec – Sandra Kukiełka

Wieśniacy

 Scena 2 - Aniołki

Aniołek 1 – Józio – Patryk Szac

Aniołek 2 – Rózia – Joanna Wroczyńska

Mama Józia i Rózi – Emilia Polanowska

Guślarz – Anna Karpińska

Wieśniacy

Scena 3 - Widmo

Widmo – Rafał Maciejowski

Ptak1 – Zuzanna Coganianu

Ptak 2 – Małgorzata Grąbczewska

Ptak 3 - Klaudia Grzelak

Kruk – Jakub Sadurski

Sowa – Antonina Łukasiewicz

Guślarz – Anna Rąpała  

Starzec  – Ola Olak

Wieśniacy

Scena 4 - Dziewczyna

Dziewczyna – Ida Baprawska

Guślarz  1 - Igor Cichocki

Guślarz  2. – Justyna Kłopotowska

Guślarz  3 – Bartosz Zabielski

Zazdrosna 1 – Emilia Polanowska

Zazdrosna 2. – Arnika Połaska

Zazdrosna 3 - Sandra Sierański

Wieśniacy

 

Scena 5 – Młodzieniec - Mara

Młodzieniec-Mara – Aleksander Mróz

Wieśniaczka w żałobie  - Katarzyna Wójcik

Guślarz 1 - Paweł Pejski

Guślarz 2 -  Kaja Kulinicz

Guślarz 3 -  Joanna Piotrowska

Guślarz 4 - Monika Załęcka

Wieśniacy