18 listopada 2018, Imieniny: Aniela, Klaudyna, Roman
» Szkoła istnieje od 1991 roku. Organ prowadzący: » Stowarzyszenie Sztuka Edukacja Promocja

Poradnik dla nauczyciela - Rady nauczycieli dla siebie

„Ten mi najmilszy nauczyciel bywa
który jako naucza, tak sam wykonywa”
Jan Kochanowski (1530-1584)
 
O DOBRĄ ATMOSFERĘ WYCHOWAWCZĄ W SZKOLE
(Rady nauczycieli dla samych siebie)
 
1.     Szkoła nie może być miejscem, gdzie uczniom z reguły zwraca się uwagę na ich błędy i ukazuje nade wszystko słabe strony ich osobowości.
2.     Jeśli ucznia nigdy nie chwalimy, nie spodziewajmy się pozytywnego oddźwięku na naszą krytykę. Nie porównujmy też zachowania uczniów, wyzwala to zawiść i nieufność do ideału. Nie mówmy zatem „postąpiłeś gorzej od kolegi”, mówmy raczej „postąpiłeś poniżej swoich możliwości, gorzej niż na to pozwala Twoje lepsze JA”.
3.     Nie poniżamy godności ucznia. Unikamy złośliwości, przesady i sarkazmu w jego ocenie. Gdy uczeń wyraźnie przyjął do wiadomości nasze uwagi, nie oczekujmy i nie żądajmy otwartego, natychmiastowego przyznania się do winy.
4.     Jeżeli uwagi nasze mają być skuteczne, muszą być zwięzłe, zrozumiałe, nie za często powtarzane, a ich wykonywanie – kontrolowane. Ponadto powinny one oddziaływać uspokajająco, łagodzić konflikty i napięcia.
5.     Podkreślajmy postępy, choćby minimalne, jakie zauważamy w zachowaniach uczniów. Pamiętajmy, że za włożony wysiłek musimy chwalić jeszcze bardziej niż za osiągnięty rezultat, a pochwała nasza powinna znaczyć więcej niż piątka!
6.     Starajmy się odpowiedzieć na oczekiwania uczniów nawiązując z nimi bliskie, bezpośrednie kontakty, obdarowując ich życzliwością, zaufaniem uśmiechem. Uśmiech łagodzi obyczaje, uspokaja, dodaje otuchy, pobudza do działania, uodparnia na niepowodzenia.
7.     Wspomagajmy uczniów w odkrywaniu i rozwijaniu tego, co posiadają najwartościowszego. I to nie tylko w zakresie zdolności, talentów, umiejętności poznawczych , zainteresowań, ale również cech i przymiotów charakteru takich, jak: koleżeńskość, odpowiedzialność, pracowitość, rzetelność, wytrwałość itp.
8.     Rozwijajmy w uczniach siłę ducha, przekonanie, że w życiu niczego nie osiąga się bez walki, cierpliwości i wysiłku; że wszelkie zwycięstwa naukowe i moralne są owocem drobnych zwycięstw odnoszonych w małych sprawach dnia codziennego. Uczmy ich odporności na niepowodzenia, a także na niechęć i zawiść otoczenia.
9.     Wdrażajmy uczniów do porządku i punktualności. Ukazujmy im, że porządek ułatwia życie, odciąża pamięć, oszczędza czas, kształci uczucia estetyczne, wyzwala kulturalne zachowania; punktualność zaś jest jedną z najcenniejszych form ładu i uprzejmości. Świadczymy swoim postępowaniem, że przyszłość należy nie do ludzi przepracowanych, ale dobrze zorganizowanych, którzy umieją uzyskiwać lepsze wyniki przy mniejszym wysiłku i w krótszym czasie.
10.           Budujmy autorytet nauczycielski własnym postępowaniem, prestiżem, sprawnością zawodową. Uczniowie obserwują niezwykle wnikliwie, czy utożsamiamy się z tym, czego od nich żądamy i na ile skutecznie potrafimy rozwiązywać własne trudności i problemy.
 
 
W wychowaniu niezbędny jest optymizm, który pozwala w wszystkich okolicznościach dostrzegać w młodych ludziach to, co w nich najlepsze, który uczy umiejętności czekania na efekt wychowawczy, który pogodną żywotnością oczyszcza atmosferę szarości, nudy, zniechęcenia i zmęczenia.